Tags

, , , ,

Met open armen word je ontvangen‘ zo schalt het door mijn woonkamer. Het is een mooi lied van Schrijvers voor gerechtigheid. ‘Welkom, welkom in Gods huis…..hier is het goed, hier mag je zijn….kom….hier ben je veilig, hier is rust.’ Flarden van teksten en ik zing ze gedachteloos mee.

Totdat ik ineens stil ben en het lied nogmaals beluister.

Hoe kwetsbaar kan je zijn? Hoe veilig is het eigenlijk in de kerk om je gevoelens te delen, je leven en je verleden? Hoe zichtbaar ben je? Word je gemist als je er niet bent? Als je nooit meer komt, wie zoekt je dan op?

Ik wil niet negatief zijn, die tijd ligt al ver achter mij. Ik weet hoeveel moed het mensen soms kost om dat tere punt in je leven bespreekbaar te maken. Dat ben ik steeds meer gaan waarderen, maar ik heb ook een periode gehad dat ik dat niet zag. Dan frustreerde het me als men erom heen praatte. Over je huis, tuin en auto was het makkelijker te praten dan over het verdriet en gemis dat ze ook wel zagen. Soms was er dat stukje veroordeling, onbedoeld, maar ik voelde het wel. Dan klapte ik dicht.

IMG_9177 (2)Hoezo open armen?

Ik kom het tegen bij mensen om me heen. In de gesprekken en ontmoetingen. Vaak is het de schreeuw en de roep: ‘Zie je mij wel? Mag ik er zijn? Gewoon zoals ik ben? Met mijn verdriet en zorgen, met mijn verleden en mijn karakter, met mijn gemis en mijn pijn?’

Ik herken het gevoel en het doet pijn als mensen aangeven dat ze dat missen in de kerk. Het raakt me als mensen daarom niet meer naar de kerk gaan of daarin drempels ervaren. Als mensen soms heel terecht aanwijzen wat de pijnpunten zijn.

Open armen.

Bij Jezus zijn open armen. Daar zijn we veilig, bij Hem mogen we schuilen. We mogen onze pijn bij Hem neerleggen. Huilen en rustig worden. Bij Jezus ben je altijd in beeld en word je stem gehoord. Al fluister je, Hij hoort je echt.

Het lied spoort je aan om dat wat Jezus ons leerde waar te maken, in je eigen leven en in de kerk. Met vallen en opstaan, dat zeker. Samen onderweg.

Met open armen!

 

 

Advertenties