Tags

, , ,

‘Geef me de tijd om wat in het wc-boekje te schrijven’ lees ik op een van de deurhangers van het toilet. Het toilet boven, dat geen slot heeft. Als tijdelijke oplossing hebben we deurhangers gehaald, zodat de gene op het toilet zich een beetje veilig waant en gerust de tijd kan nemen. Tijd om eventueel iets in het wc-boekje te schrijven. Dat ligt daar om alles op te schrijven wat je maar wil. Het vormt inmiddels een boekwerkje met hilarische teksten, anekdotes en grappige herinneringen.

20181002_192215.jpg‘Geef me de tijd…’ het is een zin dat geregeld door mijn hoofd gaat. Het is een roep dat ik herken bij anderen in zoveel verschillende situaties en omstandigheden.

‘Geef me de tijd om te dromen, te leven, te zingen, te schrijven. Geef me de tijd om te groeien, te werken, te wonen, de tijd om te genieten. Geef me de tijd om kind te kunnen zijn, volop. Geef me de tijd als mijn wereld kleiner wordt, als ik ouder word en het niet gaat zoals voorheen. Geduld, alsjeblieft geef me wat tijd. 

Geef me de tijd om vast te houden. Geef me de tijd om los te laten. Geef me de tijd om hoop te houden, vertrouwen, hoe wankel dat ook gaat. Geef me de tijd om te vallen, te vechten en weer op te staan. Geef me de tijd om te zoeken en te vinden. Geef me de tijd om lief te hebben en om geliefd te zijn. 

Geef me de tijd om te praten, laat me uitspreken in ons gesprek. Geef me de tijd om te luisteren, mag de stilte er zijn? Geef me de tijd om boos te zijn, te schreeuwen en te stampen. Geef me de tijd om te vergeten, te vergeven, als dat al kan. 

Geef me de tijd om te roepen, te danken en te bidden. Geef me de tijd als ik dat alles niet kan. Geef me de tijd om te zoeken, te lijden en ook om te rouwen. Zeg niet dat het nu wel klaar moet zijn. Laat me huilen en klagen, geef me de tijd. Geef me de tijd om hulp te vragen. Geef me de tijd om jou te begrijpen en een schouder te zijn. 

Geef me de tijd om te sterven, ook dat.’

20181002_192154.jpg‘Geef me de tijd….’ kinderhandschrift, ik vermoed dat het van Marin is. Geef ik haar de tijd? Waar is mijn geduld soms als het allemaal niet zo vlug gaat als ik wil? ‘Geef me de tijd…’ een stille roep om even tot tien te tellen, om jezelf te mogen zijn en vooral om even op adem te komen. Waar dat ook mag zijn en bij wie.

‘Geef me de tijd…’ ik mijmerde over deze zin terwijl ik de tijd nam en kreeg op het toilet. Een toilet zonder slot en zelfs een haakje ontbreekt. We zijn er hier met z’n allen inmiddels wel aan gewend. Het slot komt er echt wel een keer.

Geef ons de tijd!