Tags

, , ,

Tijdens onze vakantie lazen we aan tafel uit het Bijbelboek Rechters. Een boek dat veel vertelt over het geduld van God en Zijn zorg. Na het verhaal over Debora was Gideon aan de beurt. Het zijn voor mij bekende verhalen. Ergens weet je al een beetje wat er komt en toch…toch werd ik geraakt door een zin.

Gideon zien we aan we het werk. Om te voorkomen dat de bezetter, de Midjanieten, het graan zien, stampt hij de tarwe fijn in de wijnpers. Ineens wordt Gideon aangesproken door een engel. ‘De Heer is met je’ zo begint de engel te spreken. Gideon reageert meteen: ‘Als je Heer ons dan bijstaat waarom overkomt ons dit dan allemaal?. Waar blijft Hij dan met zijn wonderbaarlijke daden waarover onze voorouders hebben verteld?….’ Zoveel jaren gaat het volk al gebukt onder de macht van een ander volk. Ze kennen zoveel moeiten, het is zo zwaar, hoezo is de Heer er?

IMG_9273

In plaats van de engel spreekt de Heer dan tot Gideon. ‘Toon je moed en bevrijd Israel”. Zo verloopt het verhaal over Gideon ook.

Ik vond het zo herkenbaar. Dat je geraakt kan worden door de verhalen van anderen. Hoe ze ondanks moeiten en zorgen, de zorg van God hebben ervaren. Dat je anderen hoort vertellen over hun geloof in God en hoe ze daar kracht uit halen, maar dat je daar zelf zo weinig van kan merken. Dat het lijkt alsof je gebed de wanden van de hemel wel raken, maar niet binnendringen en terecht komen bij Hem. Dat is een machteloos gevoel. ‘Waar is God dan?’

Ik heb mijn vragen ook wel gehad en dat gevoel herken ik van Gideon. ‘Mooie verhalen van anderen, maar waar is Hij dan voor mij?’

IMG_9274

God zet Gideon in voor Zijn bevrijdingsplan met Zijn volk. ‘Je hoeft niet bang te zijn’ zegt Hij tegen Gideon ‘je zult niet sterven.’ Dan maakt Gideon een altaar voor God en hij noemt die plek: ‘de Here geeft rust’.

Dat raakte me. Die zin in een voor mij overbekend verhaal. De Heer geeft rust. Dat staat er voordat de echte strijd losbarst en het leventje van Gideon ineens niet meer over tarwe en de dagelijkse beslommeringen gaat, maar over gevechten en strijd. Uiteindelijk volgt dan wel de bevrijding en de rust voor het volk Israël, maar daar gaat wel wat aan vooraf.

Gelukkig hoeven wij niet te strijden zoals Gideon, maar in je eigen leven kan er ook veel verdriet en zorgen zijn. Ziekte, het sterven van iemand waar je veel van houdt, zorgen om je kinderen, om je ouders, er kan zoveel zijn waar je onder gebukt gaat. Waar je al stampend mee rond kan lopen: ‘waar is God nu?’

God is er altijd. Ik heb mijn vragen wel, ik begrijp het waarom niet en ik sta vaak ook machteloos toe te kijken bij het verdriet en de zorgen van anderen. Het maakt me moedeloos, soms ook heel boos. Het helpt om dat ook maar gewoon in gebed bij God neer te leggen. Al hoor je de stem van God niet, al merk je Zijn aanwezigheid niet, dan toch maar blijven vertrouwen dat Hij bij je is.

Soms stamp ik nog wel eens, maar ik weet ook: ‘de Heer geeft rust’.

Advertenties