Tags

, ,

Druk is het. Leuke drukte hoor. De afgelopen tijd stond en staat vooral in het teken van de komende gemeenteraadsverkiezingen. Campagne voeren, social media bijwerken, fractieoverleg. Dat gaat dan naast het gezinsleven en mijn werk. Met de ene hand een persbericht maken en met de andere roeren in de pan. Een presentatie maken voor een spreekbeurt en ondertussen de was vouwen en de verhalen aanhoren van een puberende dochter. Zo fiets ik de dagen door….en het geeft niet.

Het geeft niet als je ook maar gewoon even op adem kunt komen

img_0662

Gisteren na schooltijd ging ik met Marin naar de winkel. Een moment tussen een werkdag en de avondmaaltijd met daarna een overleg op school in. Nog ietwat duf van de nachtdiensten van het weekend ervoor, die ik niet helemaal had uitgeslapen omdat Aron mijn slaapkamer binnen stoof. ‘Oh lig je op bed?’ ‘Ja lieverd, ik had nachtdienst….’ ‘Ja maar, ik heb mijn teen gestoten en mijn nagel zit los’ ‘ Je wacht maar een uurtje’ zei ik wreed, omdat ik zo bruut uit mijn slaap was gehaald. Maar ja, ik sliep natuurlijk niet meer. Dus een uur laten zaten we samen bij de huisarts en werd een deel van die nagel verwijderd. Gaap.

Met die slaperige bui haalde ik Marin op van school en gingen we samen naar de winkel. ‘We gaan wat drinken op een terrasje’ zei ik. Verbazing alom. ‘Hoezo?’ zei Marin, die er wel zichtbaar zin in had. ‘Gewoon omdat de zon zo heerlijk schijnt’. Dus hebben we een uurtje niets gedaan. Zaten we samen op een terras en babbelden gezellig over van alles en nog wat.

IMG_8746

Stilstaan. Adem in, adem uit. Ogen dicht en de wind langs je wangen voelen, de lente in de lucht voelen en opsnuiven. Nieuwe energie, frisse neus. Dat kan tussen al die momenten door. Op de fiets richting school, naar de voetbal en de muziekschool. (Ja, zo’n middag wordt het vandaag.)

Ik haalde Marin vanmiddag op van school. Ze zat heerlijk achterop omdat het vanmorgen behoorlijk mistig was en ik twijfelde over de verlichting op haar fiets. Zingend meisje achterop met tussendoor opmerkingen als: ‘Kijk mam, krokussen! Oh mam, ik zie een vlinder!’ Zon aan de hemel, blauwe lucht.

Ik voelde me rijk. Ik voelde me blij. Druk? Jazeker, maar dat past wel bij mij. In allerlei opzichten. Zoveel redenen ook om dankbaar te zijn. Dat er naast een volle agenda, ook zoveel rust mag zijn. Ook de rust om te genieten van de grote en de kleine dingen om mij heen. Zolang je dat maar blijft ontdekken en de tijd voor neemt, ren je niet zo snel jezelf voorbij.

 

Advertenties