Tags

, , ,

‘Dag huis, dag tuin, dag opbergschuur…’ geijkte opmerking die galmde door de auto als we op vakantie gingen. Volgens mij heette vroeger een kinderprogramma zo. Later, bij ons eigen huis, bleven we het zeggen als we de weg opreden en voorbij het huis reden. Op weg naar ons vakantieadres, nog even zwaaien: ‘Dag huis, dag tuin, dag opbergschuur.’

Zojuist hebben we voor het laatst het pad aangeveegd. Het huis doorgelopen en vervolgens bij de notaris onze handtekeningen gezet. Ons oude huis is nu echt niet meer van ons. Het is goed zo, we zijn immers superblij met ons nieuwe huis. Een huis met zoveel meer ruimte voor ons als gezin, maar ook met zoveel meer mogelijkheden om gastvrij te kunnen zijn. Een huis wat bij ons past. Het voelt ook echt als thuis.

De afgelopen tijd was druk. We moesten het nieuwe huis inrichten en het oude huis leeghalen. Verhuizen in december is niet aan te raden. De vloerbedekking moest eruit, de schuur moest worden opgeruimd en de zolder worden leeggehaald. Dat laatste was zeker een klusje. Daar stond een voorraad aan spullen opgeslagen. Van trouwjurk tot matrassen, koffers, puzzels en de kinderwagen. Wat kan je als mens veel verzamelen, waar je vervolgens niets meer mee doet. We hebben veel weggedaan, maar ook mooie herinneringen bewaard en herontdekt. Foto’s, knipsels, schoolkrantjes en een koffer vol brieven.

Vanmorgen zaten mijn man en ik te wachten in het oude huis. Het was erg vroeg en we misten de koffie. Ik keek rond in de kale woonkamer. Totaal ontdaan van alle gezelligheid en warmte. En toch zaten we hier heel knus samen te wachten. Zittend op de vensterbank. Zoals we meer dan vijftien jaar geleden ook samen dit huis introkken. Dit was echt ons huis en ons ‘thuis.’

Thuis maak je samen. Je huis is uiteindelijk maar een huis van stenen. Dat gevoel dat je ‘thuis’ bent, voel je bij een ander. Een plek waar je ruimte hebt om jezelf te zijn, ook in je kwetsbaarheid. Dat gevoel wens ik je toe, bij je partner of je gezin, bij vrienden en mensen waar je veel van houdt. Dat tintelende gevoel van binnen dat de bevestiging geeft: ‘Bij jou is het veilig, bij jou voel ik me thuis.’

Een huis verkoop je en dan is het niet meer van jou. Thuis neem je mee, mag je uitdragen en ontvangen, waar je ook bent!

‘Dag huis, dag tuin, dag opbergschuur…..’

(Onderstaand lied van Marco Borsato vond ik toepasselijk. Ik twijfelde wel. Thuis is niet altijd zo zoals Marco het verwoordt. Niet in alle huizen voelt het veilig en vertrouwd. Des te meer reden om het ‘thuis’ gevoel uit te dragen aan mensen om je heen, het is soms meer nodig dan je denkt. Ik hoop dat je, als je eigen huis niet veilig of warm aanvoelt, er mensen om je heen zijn waar je je thuis voelt en thuis mag zijn)