Tags

, , ,

We gaan ons huis te koop zetten. De knoop is doorgehakt en de voorbereidingen zijn al in volle gang. Waar we eerst nog aan verbouwen dachten, gaan we nu toch voor verhuizen. Ons huis is namelijk te klein voor zes personen. Dus….dat zijn onze plannen voor 2017.

Het ene kind reageerde enthousiast, de ander moest even slikken en het kostte soms wat tranen. Het is ook best wel lastig. Ruim 14 jaar hebben we hier gewoond. Met veel plezier. Hier maakten me mooie dingen mee, maar beleefden we ook hele verdrietige momenten. Alles onder dit ene dak.

img_0444

In dit huis hebben we stappen gemaakt. Eerste stapjes werden aangeleerd, maar ook stapjes in de tijd. Stappen in het verleden en uiteindelijk ook stappen vooruit. Stappen die we dachten nooit te zullen zetten, maar over de drempels van dit huis werden ze toch gezet. In dit huis heb ik geleerd wat geborgenheid is, veiligheid en rust. Dat thuiskomen, een diep gevoel van binnen is.

Thuis voelen en thuis zijn, zit niet alleen binnen de muren van je huis. Dat zit in het hart van de mensen die er wonen, in het gevoel dat je met elkaar deelt. Het zit niet in de luxe keuken en een slaapkamer voor iedereen. Het zit zelfs niet in de ruimte die je hebt. Hoewel ons huis te klein is voor ons als gezin, het was wel ‘ons’ kleine huis en daar was ik thuis.

Zo op de drempel van 2016 naar 2017 kijk ik terug, maar kijk vooral vooruit. Ik hoop dat onze plannen mogen slagen. Dat we ons huis kunnen verkopen en dat een ander huis ons thuis mag worden. Een huis, waar voor iedereen wat meer ruimte is, maar waar we ons vooral thuis mogen voelen. Thuis is de basis, is de plek waar je jezelf mag zijn.

image

Dat wens ik al mijn lezers toe. Ik wens je een thuis toe waar je veilig en geborgen bent. Of je samen bent of alleen. Dat het een plek van warmte en liefde mag zijn, van open deuren naar de ander. Een plek om te schuilen, te huilen, te lachen en te juichen. Een plek waar je tot rust mag komen en een plek om nieuwe energie te krijgen.

Ik wens je Gods zegen toe. Gods zegenende handen over jouw leven en over jouw huis. Hoe thuis ook is, warm of kil en leeg, weet dat het bij Hem altijd goed is. Misschien voel je dat niet zo, door de tranen in je hart. Misschien is de eenzaamheid te groot. Dat raakt me. Het raakt me als mensen geen ‘thuis’ ervaren. Ik leg het in gebed bij God neer.

Hoe je leven ook is, nergens ben je meer thuis, dan bij Hem. Kind aan huis, zo dichtbij. Hij is bij je, ook in 2017!