Tags

, , , ,

Deze week staat in teken van de avondvierdaagse. Hoewel ik andere jaren best mee wilde wandelen, dachten mijn kinderen daar meestal anders over. Dit jaar wilde Iris graag mee doen. Dus…we lopen de avondvierdaagse. Wandelen met de meute mee, over kiezelpaden, zandweggetjes en soms ook moeilijk begaanbare paden.

Wandelen heeft iets ontspannends. Soms loop ik met iemand op en ontstaat er een gesprek. Over alledaagse dingen, maar vaak ook gesprekken met diepgang. Stevig de pas er in, of stilstaan bij een hek. Turen naar de vogels, de wolken, de horizon. Soms ook ervaren dat wegen uit elkaar gaan, dat de wandeling ten einde is.

Ik wandel ook vaak in gedachten. Stippel vooraf de route uit. Zo vaak loopt het anders. Sta ik vragend te kijken welke kant ik op moet gaan. Links, rechts, of toch maar vooruit? Met de ander, met de meute, of toch maar alleen? De ander bij de hand nemen, de arm om de schouder leggen als aansporing en bemoediging of loslaten? Afstand nemen, of nabijheid zoeken?

image

Zo vaak weet ik het gewoon niet. Welke weg is de beste? Ga ik voor mijn idealen en dromen, of is het beter dat ik met beide voeten stevig op de grond sta? Waarom zijn er zoveel kruispunten in mijn leven, waarbij ik niet weet welke weg voor mij het meest begaanbaar is?

Soms word ik moe van al mijn vragen. Vragen waar ik vaak geen antwoord op weet en ook niet lijk te krijgen. Waar alleen maar zwijgen is en geen aanwijzing. Of toch wel?

Ik heb al heel wat afgewandeld. Stond vaak voor weggetjes die niet begaanbaar leken. Hoe de weg ook was en waar ik ook voor koos, God ging altijd mee. Sterker nog, Hij duwde me vaak een kant op. Zelfs een richting waar ik zelf niet aan gedacht had en misschien wel had ontweken.

De avondvierdaagse is geen zoektocht. Het is wandelen achter de meute aan. Met waardevolle en gezellige gesprekken, dat ook. Wandelen in gedachten, is een wandeling in gebed. Heel alleen, maar soms ook samen, de woorden vormen. Uitgesproken zinnen ontvouwen zich tot een gesprek. Wandelen in gedachten, is je laten leiden, maar ook de moed hebben om te vragen om de weg.

Wandelen in gedachten, doe je namelijk niet altijd achter de massa aan.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties