Tags

,

Vorige week was een week waarin ik 101 dingen tegelijk aan het doen was. Nu zijn vrouwen daar uiteraard heel goed in, maar ik liep wel een beetje tegen mijn grenzen aan Een beetje maar, ik geef het niet zo graag toe.  Het past ook bij mij om als een duizendpoot alles aan te pakken. Helaas ontbreekt dan vaak dat ene pootje bij mij die dan ook alles in huis op en top netjes heeft.

Gisteren  begon ik dan maar braaf aan mijn berg vol strijkgoed. Iedereen zat loom op de bank, de kinderen achter een scherm. Muziekje aan, dat strijkt het beste.  Manlief ging koken…en toen viel de stroom uit.

Kinderen waren meteen wakker. ‘Hé, ik heb geen WIFI’   gilde de één ‘de tv is uit’ riep de ander. Mijn man kwam meteen de kamer in. ‘Oeps, de droger is aan!’ zei ik meteen. Met een meterkast als de onze, kan je nu eenmaal niet alles aan hebben staan. Daar ben ik volop op ingespeeld. Wasmachine en droger draaien nooit samen.Koken en drogen kan vaak wel. Dat zei ik dan ook maar. ‘Ja’ zei mijn man ‘dat kan wel vaak goed gaan, maar soms ook niet.’

Dat bleek. Omdat onze hoofdzekering achter de verzegeling zit, hebben wij een monteur nodig om het te verhelpen.  Zal je altijd zien dat je beltegoed dan op is, je telefoon niet opgeladen is en de buren allemaal vertrokken zijn. Dus een paar huizen verderop vroeg ik of ik mocht bellen. Dat mocht. In de hal van de oude meneer, belde ik het energiebedrijf.

Na zoveel keuzemenu’s later kreeg ik eindelijk een levend persoon aan de lijn. Die wilde een heel verhaal ophangen , maar ik brak het verhaal van meneer  meteen af. ‘Meneer we hebben een hele oude meterkast, de hoofdzekering zit achter een verzegeling.’ ‘Mevrouw’ zei meneer vervolgens ‘kunt u even in de meterkast naar de stoppen kijken?’ ‘Nee’ zei ik ongeduldig ‘ik sta bij een buurtbewoner in huis….want ja, ik heb geen stroom!!’  ‘Ja maar….’ hij wilde toch een poging wagen.

image

Op dat moment wenste ik dat manlief had gebeld. Meneer dacht zeker dat ik een onhandige vrouw was die bij het minste geringste licht dat haperde in paniek mijn leverancier zou bellen. Alsof ik zomaar bij een wildvreemde man in de hal zou bellen. ‘U heeft een slimme meter…doet die niets meer?’ vroeg hij. ‘Nee meneer, we hebben nergens stroom, dus er doet niets meer, ook de slimme meter niet’ zelfs de buurtbewoner rolde nu met zijn ogen. ‘Nou’ gaf de energiemeneer een beetje kattig aan ‘als de monteur straks voor niets komt, moet u betalen!’ ‘Ja, ja dat zullen we nog wel zien’ dacht ik , maar ik slikte mijn gedachte in.

‘Jammer dat het niet donker is’ zei Zahra terwijl we aan het wachten waren. ‘Andere keren deden we kaarsjes aan en dekentjes om ons heen’ graaft ze uit haar geheugen. We zijn een kaartspelletje gaan doen. Ik had vandaag geen zin gehad, ik had het uitgesteld naar morgen. Aron een beetje sip, het was namelijk een nieuw kaartspel dat hij graag wilde spelen met mij. Nu konden we dat toch mooi doen. Het was gezellig. De monteur kwam, maakte alles weer, wij hadden weer stroom!

Vaak gaat het goed. Apparatuur tegelijk aanhebben en de stroom behouden. Dan wordt je makkelijk en voor je het weet strijk je, kook je, droog je, heb je de tv aan. Van alles tegelijk, totdat ineens de stroom uitvalt. Dan word je stilgezet,

101 dingen tegelijk doen. Moeder, echtgenoot, vriendin zijn,  in huis aan de slag, op school, in de kerk, in de fractie, mijn baan. Alles kan je doen, alles kan je aanpakken. Soms moet je ook weer even worden stilgezet. Adem in, adem uit.

Deze week heb ik een weekje vrij. Daar ga ik heerlijk van genieten.Vandaag, zondag, mag ik daar al mee beginnen. Rustdag. Gewoon gratis en voor niets opladen, voor een nieuwe week. Adem in, adem uit!