Tags

, ,

In de vensterbank staan de figuurtjes uit de kerststal. Vorig jaar gekocht, omdat ik het zelf zo leuk vind om naar te kijken. Kerststallen hadden wij vroeger thuis niet. Dat paste niet zo in een protestante traditie. Daar sprak ik met mijn moeder over, terwijl we in een winkel vol prullaria onze ogen uitkeken en ook de kerststalletje bekeken. We kochten allebei een setje en nu staat het hier in de vensterbank.

Jozef en Maria bij de kribbe, omringd door de wijzen, een engel en een herder.  Kleine details uit een groots verhaal. Van een eenvoudige man en vrouw die de vader en moeder mochten worden van de Here Jezus. Kleine baby in een kribbe, die de verlosser van de wereld is.

De herders in het veld, die de blijde boodschap horen van de engelen. Wat een wonderlijk moment moet dat zijn geweest. Wijzen uit het oosten, geraakt door een ster, maar uiteindelijk knielend bij de Here Jezus.

image

Dat verhaal in mij opnemend, zie ik gewone mensen zoals jij en ik. Mensen met hun eigen beslommeringen en zorgen. Mensen met dromen en verwachtingen. Misschien hoopten ze wel op een betere toekomst, maar hadden ze de moed opgegeven. Misschien hadden ze hun leven mooi op orde, zaten ze niet te wachten op de Verlosser.

De hemel breekt open. Een engelenkoor spreekt mensen aan, het licht brengt ze op het goede spoor.

Een kerststal is een mooi plaatje, maar de realiteit is veel mooier. Een werkelijkheid die ook vandaag klinkt en het licht is als alles donker lijkt.

In de eenvoud van het dagelijks leven, ligt de blijde boodschap van Kerst voor het oprapen.  Het is er voor jou, het is er voor mij.