Tags

, , ,

Het raadsel van het straatje van Vermeer is opgelost. Het adres is ontdekt, men weet het zeker. Nieuws van gisteren.

Toen het schilderij in beeld kwam, voelde ik me ineens weer dat kleine meisje in het grote huis. Herenhuis aan een drukke straat. Dwars door het huis een lange gang, mozaïeken tegeltjes in groen, blank en rood. In de gang hing een plaat van dat schilderij. Wat heb ik daar vaak voor gestaan. Ik wist het zeker: ‘Dat was ons huis!’

Kijk maar, drie verdiepingen en ramen naast de voordeur. Het meest overtuigende was het straatje ernaast. Precies het pad waarlangs wij liepen richting de bijkeuken. Aan het eind de fietsenschuur. Die vrouw kon zo mijn moeder zijn.

IMG_5140

Plaatjes in je hoofd, beelden van een huis. Een huis dat af en toe nog in mijn dromen terugkeert. De lange gang, de trappen en de overloop. Het krakende geluidje van de kamerdeur,  de geur van de open haard. Soms loop ik er zomaar weer.

Huis van mooie momenten, huis van verdrietige momenten. Huis van de tuin, maar ook het huis van het meisje op zolder. Alleen.

Gisteren kwam het antwoord van het raadsel van het straatje van Vermeer.  Stiekem was er iets van teleurstelling, heel stiekem hoor. Dromen wil je wel eens koesteren, al zijn het maar flarden van wat was.  Dromen van een meisje, op haar tenen staand om te kunnen turen naar het huis.

Huisje en straatje van Vermeer…maar stiekem ook van mij!