Tags

, ,

‘Mama, ik vind het zo leuk om met jou te fietsen!’ zegt Marin herhaaldelijk als we samen fietsen. Ze gaat dan ook maar wat graag mee om boodschappen te doen. Het is ook heel gezellig om met Marin te fietsen. Ze babbelt gezellig over van alles en nog wat.

Dit jaar blijven we weer thuis tijdens de vakantie. De kinderen mochten een lijstje maken met wensen. Daar staan leuke en originele ideeën op. Van logeerpartijen, schilderen, leuke uitjes, samen koken tot een heuse speurtocht in de buurt. Hoewel lang niet alle wensen vervuld kunnen worden, kunnen we al aardig wat afstrepen. Onder andere de wens van Marin om een keer met mij te fietsen…in de avond.

Op een warme avond, na een dagje uit met Zahra, vroeg ik spontaan of Marin zin had om te fietsen. Haar ogen begonnen helemaal te stralen. Waar ze dacht dat ze zo naar bed moest, mocht ze naar buiten om haar fiets te pakken. Iris wilde ook wel mee, maar Marin schudde heftig haar hoofd. Ze wilde écht alleen met mama fietsen.

Daar gingen we dan. Blij meisje op een groene fiets, glimlach van oor tot oor. Ze vertelde vrolijk wat ze vandaag had gedaan. We fietsten richting een natuurgebied en langs het water stopten we. Plek waar je kikkers hoort kwaken, de krekels hoort en een meerkoet op zijn gemak voorbij dobbert. Marin vond het geweldig. Ze huppelde over het gras en vroeg elke voorbijganger met een hond, of ze het dier wel even mocht aaien.
IMG_4292

Ik huppelde niet mee. Na een hele dag sjouwen voelde ik mijn voeten wel. Zitten op een bankje genoot ik van de omgeving en vooral van Marin. Wat is het heerlijk als een kind zo onbevangen kan genieten van alles in de natuur. Als je zo blij wordt van even een rondje fietsen en van huppelen in het gras.
Wat is er ook weinig voor nodig om de boel de boel te laten. Gewoon gaan zitten en luisteren naar de stilte, de geluiden van de natuur en de zon in je gezicht.

‘Kom we gaan’ zei ik na een tijdje en we stapten weer op de fiets. ‘Durf je over de brug?’ vroeg ik haar. Ze twijfelde even, want na de brug ga je een heel stuk naar beneden. Ze durfde het. Dus gingen we via de brug, samen in volle vaart de helling af. Ik hoorde haar schaterlach, ik lachte mee.
Wind door je haren, voet op de rem en je gewoon maar laten gaan.

Pareltjes van geluk, in een klein moment van de tijd.
Het kostte me geen cent, alleen een rondje om.

Advertenties