Tags

,

Zinnen blijven hangen.
Ik schrijf ze op, tussen de blauwe lijnen van het schrift. Mooie nette lussen geven gevoel van blijdschap aan. Kriebelig en onduidelijk handschrift verraadt mijn ongeduld. Gebloemde boekjes in de kast, ver weg geschoven. Niemand leest ze, alleen ik.

Zinnen blijven hangen.
Soms zijn zinnen zo mooi, dat ik ze wil bewaren. Als mijn hoofd te vol zit met verhalen en gesprekken, schrijf ik de zinnen van waarde op. Kort en krachtig, want een dagboekschrijver ben ik niet.
Als ik op de rand van mijn bed die zinnen nalees, komt het weer naar boven. Dat gesprek en die gebeurtenis. Ik glimlach, maar geregeld veeg ik een traan weg. Woorden komen weer tot leven, woorden krijgen hun betekenis terug. Wat ik verborgen had gehouden tussen de lijnen, wordt zichtbaar. Zelfs als het amper leesbaar is.

Een periode van jaren ligt hier in de kast. Dagelijks geschreven stukjes, maar meestal is de tussenruimte van dagen groot. Vooral geschreven in een periode van afscheid, van onzekerheid, van wankelend vertrouwen. Ook de periode van hoop en vriendschap. Mensen die op mijn weg kwamen. Bemoediging en verwijten, beide beschrijf ik.
IMG_2685

Zinnen brengen een verhaal tot leven. Waar ik impulsief schreef als ik daar behoefte aan had, ontdek ik nu een rode lijn. Van zoeken en willen vinden, van hoop en vooral veel ongeduld. Ongeduldig heb ik de hemel afgetast, geschreeuwd, gehuild, gerouwd.
‘Waar bent U dan?’ riep ik.
Ik schreef het van me af.

Zinnen herlezend ontdek ik Zijn trouw. Wat in één bladzijde niet te lezen is, wordt zichtbaar in het geheel. Van kaft tot kaft. Hij was er wel! Wat ik toen niet zag, kan ik nu herlezen.

Inmiddels ligt er een nieuw boekje op de plank. Weer gebloemd. Geschreven zinnen waarin ik uiting geef aan mijn gevoel, de dingen die me bezig houden. Gesprekken, dat wat me blij maakt, maar ook die gebeurtenissen die om gebed vragen.
Niet alleen om van me af te schrijven, vooral om te ontdekken.
Niet vol ongeduld, maar vooral om me te laten verrassen.

Dagelijkse steekwoorden met inhoud.
Korte stukjes, want een dagboekschrijver ben ik niet.