Tags

, ,

Nationale broers en zussendag, ik zag het ineens op Facebook. Het was me anders waarschijnlijk ontgaan. Zeker na een middag gekibbel in de huiskamer.
Fijn is dat, als je gewerkt hebt. Als je bij wilt komen achter een dampende kop thee, benen op de bank om je voeten tot rust te laten komen.

Mijn kinderen hadden het anders bedacht. Op de fiets de verhalen van school al gehoord. Heerlijk om te horen, dat wel. Door elkaar gepraat. Mengeling van enthousiasme over de werkjes, frustratie van de ander omdat het niet gelukt was met het knippen en vouwen.

Thuis moesten de klusjes voor school worden gedaan. Zahra moest overhoord worden. Dat is wel te doen. Mijn voeten op de bank, gewenste kopje thee op tafel. Marin wilde meteen haar portie leeswerk doen. Op de IKEA-kruk in de keuken zat ze hardop te lezen. Aron moest Naam&Feit leren en de topografie oefenen. Dat was lastig met al die geluiden om hem heen. Als je het dan ook niet begrijpt en je bent moe….ineens was mijn huiselijke huiskamer met thee op tafel omgetoverd tot een gekibbel heen en weer. Marin maakte geluiden, daar ergerde Aron zich aan. Aron wilde niet naar boven gaan om zijn werk te doen, Marin wilde gewoon haar ding doen.
Toen barstte er ineens een bommetje.
Er werden lelijke dingen gezegd over en weer. Felle ogen, stampende voeten op de vloer.

Tranen bij Aron.
Tranen bij Marin.
Gezucht van Zahra.

Ik? Ik had er gewoon geen zin in. Ik wilde niet rustig zijn, ik wilde niet sussen, ik wilde gewoon geen geruzie. Aron stuurde ik naar boven om tot bedaren te komen, Marin snikte na op mijn schoot. ‘Mijn hart is gebroken’ sprak ze. De dramatiek droop er van af.
Het duurde niet lang of het voorspelde gebeurde. Aron kwam naar beneden, sprak met timide stemmetje zijn ‘sorry’ uit. Marin was haar gebroken hart weer vergeten en haar ‘sorry’ was ook hoorbaar. Fluisterend, maar hoorbaar!

Bij het avondeten vertelde ik dat het vandaag broers en zussendag is. Aron en Marin keken elkaar door hun wimpers aan. Zag ik daar een glimlach op hun gezichten? ‘Ik hou heel veel van mijn broer en zussen!‘ zei Marin. ‘Ik hou ook van jou hoor!’ zei Aron terug.

Tussen je wimpers door kijken en zien dat de ander veel om je geeft. Mooi moment aan tafel!