Tags

, ,

De vakantie is voorbij. Wat een rust in huis.
Stilte.

Oh, het was heerlijk hoor. Zes weken vier kinderen om mij heen, niet op vakantie gaan en echtgenoot die grotendeels bleef doorwerken. Er waren momenten bij dat ik gillend wilde wegrennen als er voor de zoveelste keer over iets onbenulligs werd gekibbeld.

Om de zes weken toch door te komen heb ik ze een wensenlijst laten maken. Dat mochten ze vooral zo creatief mogelijk maken. Tijdschriften op tafel, schaar en lijm, de ochtend was weer gevuld.

Wat een mooie lijsten kwamen daar uit. We hingen ze op de kast van de keuken. Elke keer konden ze weer wat afstrepen en het was voor mij als moeder een leuke uitdaging om ze zoveel mogelijk te vervullen. Niet alles natuurlijk, er zijn grenzen.

IMG_2171

Dierentuin met twee kinderen, attractiepark met de andere twee. Bezoek bioscoop, eten bij de Mac Donalds, loomarmbandjes maken, logeren bij opa en oma, bij oma, bij oom en tante in Ellecom. De overloop schilderen, heel veel spelletjes doen, spellingswedstrijd en natuurlijk mama’s bingo waar uiteraard iedereen aan meedoet.

Gisteren hadden we het er nog over, niet alle wensen waren vervuld. Ze hadden wel een leuke vakantie gehad, zeiden ze. ‘Je hoeft ook niet alles te doen en het was leuk om ook mee te doen aan de wensen van de ander’ voegde Aron er nog aan toe.

Vandaag weer naar school.

Zahra op de fiets voor het eerst naar het middelbaar onderwijs. Wat gezellig om samen alle spullen te kopen. Van kaftpapier tot gum, van sportschoenen tot bandenplakspul.

IMG_2261

Aron naar groep 6. ‘Ga nu maar’ zei hij vanmorgen op het plein tegen mij.
Iris weer naar groep 4. Nieuwe klasgenoten, het missen van de vriendinnen die wél naar groep 5 gaan.
Marin naar groep 3. Leren lezen, wat heeft ze er veel zin in. Wat is het ook spannend om ineens achter een tafeltje te moeten zitten. Eenmaal in de klas, was ze maar wat trots op haar eigen potlodendoos!

Vanmorgen kon ik weer brood smeren, bekers vullen met drinken. Ik had me druk gemaakt om de voorspelde regen, maar de zon scheen toen we wegfietsten. Ik kon weer luizenpluizen op school, ik heb de agenda weer bijgewerkt. Voetbal, zwemles, TSO…het begint weer. Geregel, plannen, op de klok letten.
In al die drukte, verlang ik dan weer bijna naar de vakantie.

Straks zijn ze weer thuis. Is de stilte weg en wordt die gevuld met verhalen achter een kopje thee en een koekje. Gezellig en ik kijk er naar uit.
Maar nu even niet. Nu geniet ik van de stilte. Mijn kopje koffie die ik zonder de onderbreking van: “mamaaaaaa…..’ kan opdrinken.
Heerlijk!