Tags

,

Mijn hoofd zit vol snot.
Zondag, eerste paasdag, werd ik wakker met een opgezette keel, vol gevoel in mijn hoofd en moe. Vooral heel moe. Toch maar moedig uit bed gestapt en als gezin naar de kerk gegaan.
De rest van de zondag heb ik snuitend en hoestend doorgebracht, heerlijk liggend op de bank.

Vandaag gaat het wel weer. Nog wel moe en mijn hoofd zit nog steeds vol. Een hoofd vol snot noem ik dat. Mijn kinderen nemen dat ook al over als ze snotterig zijn en hun hoofd op knappen staat.
Als verpleegkundige benoem ik graag de vieze dingen. Vervelende eigenschap is dat. Als mijn vriendin en ik tijdens ‘open maaltijden*’ spraken over wat we meemaakten tijdens de stages, de zogenaamde PPP** verhalen, dan werd niet iedereen blij. Als we beeldend vertelden over de open wond met geel beslag en necrose, was er wel eens iemand die met timide stem ons verzocht alsjeblieft op te houden. Bleek weggetrokken koppie dwong ons wel te zwijgen. Wat jammer was, want we hadden nog graag verder willen vertellen over fistels, stoma’s en sputumkweken.

Hoofd vol snot is niet fijn. Ik snuit mijn neus en…ik zal niet in detail treden. Het is een fijn gevoel om je neus te snuiten en de zakdoek met substantie weg te gooien. Dat voelt lichter.

Soms zit mijn hoofd vol met vragen en zorgen. Alledaagse dingen waar ik me druk om maak. Soms ook zorgen, diepe gedachten die me dwarszitten en waar ik niet altijd een oplossing voor weet. Daar lig ik wakker van. Daar tob ik over als ik op de fiets zit. Wat zou het fijn zijn als je je zorgen ook kunt uitsnuiten. Als je de vragen van alledag in een zakdoek kunt stoppen en kunt weggooien.

Eigenlijk doe ik dat als ik bid. Dan leg ik al die vragen en zorgen bij God neer. Ook alle troep in mijn leven, al die dingen die lelijk zijn. Dat is bevrijdend en vaak geeft dat rust. Soms ook niet. Soms verdwijnen daarmee de zorgen niet, blijf ik rusteloos. Blijf ik piekeren over iets wat ik vandaag niet kan oplossen. Wat ik niet kan oplossen voor de ander.
Dan zit ik mezelf in de weg.

Hoofd vol zorgen. Bij God neerleggen en vertrouwen dat Hij er ook iets mee doet. Ook als je dat niet meteen ziet. Dat is vaak mijn probleem, dat ik wel wil bidden, maar vol ongeduld ben over wat Hij doet met mijn gebed.

Ik hoop dat jij je hoofd ook leegmaakt bij God. Ook als de hemel gesloten lijkt. Ik hoop dat je mensen om je heen hebt waar je zo nu en dan mag uithuilen, mag klagen, mag zeuren, mag praten, mag snuiten.

Ik bied je graag een zakdoek aan.
Een schone, echt waar!

* Open maaltijden maakte ik mee in Zwolle. Gastgezinnen kookten en je kon voor een klein bedrag mee-eten. Erg gezellig!!!

** PPP = Poep Pies en Pus verhalen.